Twintig, dertig jaar geleden waren waterschappen boerenbolwerken. Die tijd is voorbij, al heeft de landbouw nog steeds invloed. Terecht, omdat 70 procent van Nederland boerenland is. In de jacht op miljardenbezuinigingen hebben veel politieke partijen het vizier op deze eeuwenoude instellingen gericht. Opheffen, het werk overhevelen naar de provincies en de bezuinigde miljoenen stromen binnen. Op papier, want in de praktijk zullen de prestaties halveren en de uitgaven verdubbelen. LTO heeft nu terecht gesteld dat de waterschappen moeten blijven. Niet dat zoiets veel gewicht legt in de Haagse bezuinigingsschaal, maar het is een duidelijk signaal. En in het belang van boer en tuinder. Dat lijkt strijdig met het gemopper op diezelfde waterschappen. Waterschappen hebben inderdaad de neiging om 'leuke (en ook dure) dingen voor de mensen' te doen in plaats van werken aan waterbeheer, veiligheid en zuivering. En de dure verkiezingen zouden snel moeten worden afgeschaft door weer vertegenwoordigers van de belanghebbenden direct of indirect te benoemen. Iedere boer die boos is over stijgende waterschapslasten en onnodige uitgaven moet zijn eigen waterschap in gedachten eens vervangen door het eigen provinciebestuur. Zou die het beter en goedkoper kunnen? Wie dat gelooft is een naïeve rasoptimist, maar geen realist. Gelukkig is de tweede categorie boeren vele malen groter dan de eerste. In de politiek lijkt dat andersom. Misschien omdat 'met je laarzen in de modder staan' voor politici mooie en voor boeren vervelende woorden zijn.

Reageren? redactie@agrio.nl