‘Ik probeer geleidelijk op te schalen’

Bas Beuwer legt de laatste hand aan het schoonmaken van zijn uienzaaimachine van Monosem, waar hij eerder die dag nog mee op pad is geweest voor klantwerk. De planning werd wat krap, omdat hij deze week in de weer moest met de haspel om zijn eigen pas gezaaide uien te voorzien van vocht. „De toplaag was al knap droog.” Inmiddels loopt hij weer weer op schema met de (zaai)werkzaamheden.
De zaaimachine is inmiddels schoon en is het tijd voor een kop koffie in de keuken. „Als de derogatie het toeliet om als melkveebedrijf ook akkerbouwgewassen te telen, was ik waarschijnlijk al deel geweest van de maatschap. Het zijn nu twee aparte bedrijven”, geeft Beuwer aan. „We doen op het melkveebedrijf bijna al het landwerk zelf. Het areaal beslaat 70 hectare. Het landwerk dat bij een melkveebedrijf komt kijken, vind ik mooi. Maar met de koeien zelf heb ik niks.”
Hij liep in het verleden bij diverse akkerbouwbedrijven stage en was tot eind vorig jaar ook werkzaam bij een akkerbouwbedrijf in een regio waar de aardappelteelt (pootgoed en consumptie) het grootste aandeel heeft in het bouwplan.

Uien en aardappelen

Beuwer besloot voor zichzelf te beginnen. Vier jaar geleden schreef hij zich in bij de Kamer van Koophandel, en was Beuwer Akkerbouw een feit. „Het melkveebedrijf deelt de mechanisatie met een buurman, ook een melkveehouder. Daardoor hebben we gezamenlijk een aardig machinepark tot onze beschikking. Een ploeg, cultivator, maïszaaier, mesttank en veldspuit”, somt Beuwer op. „Dat maakte het voor mij mogelijk om tegen relatief lage kosten te starten met akkerbouwactiviteiten.”
In zijn eerste jaar als zelfstandig akkerbouwer teelde hij alleen snijmaïs voor het melkveebedrijf van zijn ouders. Tevens haalde Beuwer dat jaar zijn spuitlicentie en kon hij ervaring opdoen met gewasbescherming.
Het jaar daarop volgden de zaaiuien. Via een stage in de polder kwam hij in aanraking met de uienteelt. „Hier in de regio heeft bijna niemand uien in het bouwplan. Vandaar dat ik daar mogelijkheden in zie voor mijn bedrijf. Door mijn voormalig werkgever heb ik drie jaar geleden mijn eerste 5 hectare uien laten zaaien.”
Hij koos voor het ras Saskia. „Mijn stagebedrijf teelde dat ras en ik vond het belangrijk om met iets te beginnen wat ik al had gezien. En dit ras doet het goed op de zandgrond. Ook wilden zij me helpen met het verhandelen van de uien.” Het jaar daarop breidde hij uit naar 11 hectare zaaiuien en kwam daar 6,5 hectare consumptieaardappelen (Fontane) bij. Aardappelen waren al bekend terrein voor Beuwer.
Dit jaar teelt hij 11 hectare zaaiuien, groeit het areaal consumptieaardappelen naar 7,5 hectare (Innovator), en begint hij met 4 hectare gecertificeerd pootgoed. Naast Saskia’s teelt Beuwer dit jaar ook Hyroad. „De Saskia’s zijn naar verhouding relatief goedkoop. Daarnaast is het geen hybridezaad. Je zag in opkomst wel wat verschillen. De kwaliteit was overigens wel goed. Maar ik wilde dit jaar proberen om ook een hybride ras te zaaien, om te kijken of er daadwerkelijk verschil in zit.” Wel heeft hij dit jaar de Saskia’s laten primen. „Qua kosten maakte het weinig verschil met een ongeprimede hybride.”

Mechanisatie

Om zijn bouwplan rond te krijgen, huurt hij grond van het melkveebedrijf van zijn ouders en van een ander veehouderijbedrijf uit de buurt. „Ik probeer geleidelijk aan op te schalen. 5 hectare per jaar erbij moet haalbaar zijn. Ik lever alles af land af. Zolang ik (nog) geen bewaring tot mijn beschikking heb, is op grotere schaal vergroten lastig. Als ik grotere partijen af land weg moet rijden, dan is het met het oog op de planning het meest efficiënt dat ik daarvoor ook zelf de machines heb. En dat is nu nog niet het geval.”
Toch heeft Beuwer de afgelopen jaren al wat kunnen uitbreiden in de mechanisatie. „De teelten in het bouwplan zijn dusdanig intensief dat je vaker en sneller machines tot je beschikking moet hebben. Daarom hebben mijn ouders en ikzelf een ploeg gekocht. En vorig jaar heb ik van mijn eerste winst een Dubex-veldspuit gekocht. Niet de nieuwste (hij is uit 2006), maar hij voldoet aan alle eisen. Ik ben er ontzettend blij mee.”
De spuit heeft een werkbreedte van 34 meter. „Daar past beddenteelt op 2,25 bij. Ik ben vorig jaar op zoek gegaan naar een loonwerker die op 2,25 kon zaaien. Maar dat bleek niet eenvoudig, door het hectische voorjaar. Uit nood heb ik toen zelf een zaaimachine aangeschaft. Waar ik in mijn eerste teeltseizoen alles in loonwerk heb laten doen, kon ik vorig jaar zelf mijn uien zaaien en spuiten. Het rooien en laden moest ik nog wel uitbesteden.” Het poten en rooien van de aardappelen laat Beuwer door een collega doen.
Inmiddels kon Beuwer ook een rooicombinatie bestaande uit een Holaras UR 205 en Holaras UM 210-F aan zijn machinepark toevoegen. „Gekocht van de winst van vorig jaar”, klinkt het lachend. „Ik heb met de uien een trotse 50 ton per hectare weten te halen. Dat had ik niet durven dromen na al die regen. Ik heb wel vier keer met de mestton en tien keer met de bats in het land gestaan om het water eraf te laten.”
Om de kosten voor de machines terug te verdienen, doet Beuwer ook loonwerk in de uienteelt. Hij biedt zaaien, spuiten en rooien aan als dienst. Waar hij begon met het zaaien 5,5 hectare uien, heeft hij dat dit jaar uit weten te breiden naar 22 hectare.

Pootgoedteelt

Beuwer teelt dit jaar voor het eerst pootgoed. „De pootgoedmarkt is goed”, motiveert hij zijn keuze. „4 hectare moet met het oog op arbeid goed te ondervangen zijn. Met familie of kameraden moet het lukken om een halve dag door de aardappelen te gaan. En ik teel Fontanes, die zijn qua bontheid goed te zien. Voor het najaar heb ik wat kisten in een bewaring kunnen huren. Op die locatie kan het pootgoed ook gesorteerd, uitgelezen en afgeleverd worden.”

Bewijzen

„Aan de hectares die ik beteel, heb je geen dagtaak. Daarom werk ik de rest van de tijd bij mijn ouders op het melkveebedrijf. Daar doe ik de landwerkzaamheden. En ik heb nog het loonwerk.” De werkzaamheden die Beuwer voor het melkveebedrijf doet, worden in rekening gebracht. „Andersom gaat het ook zo: als ik een trekker van mijn ouders wil gebruiken, moet ik deze huren. Op deze manier kan ik als jonge ondernemer zien hoe ik er financieel voorsta, en krijg ik ook de mogelijkheid om een financiële buffer op te bouwen.”
De komende jaren wordt er op deze voet doorgegaan. „Ik zou het bedrijf van mijn ouders wel willen voortzetten, alleen niet met koeien. Maar je gaat een melkveebedrijf dat al jaren bestaat, niet zomaar opgeven voor een akkerbouwbedrijf dat net is gestart. Ik moet mezelf bewijzen en dat is logisch.”
Het zelfstandig bestieren van een akkerbouwbedrijf ervaart Beuwer als leerzaam, maar bij vlagen ook als lastig. Vooral als het gaat om regelgeving of administratieve zaken, is het soms zoeken. „Moet ik een AM-monster doen? Wat heb ik nodig aan bewijzen? Moet ik mijn teeltregistratie ergens naartoe sturen? Daarin ben ik nog wel zoekende. Ik doe navraag bij collega’s of vraag de bedrijven waarvoor ik teel om uitleg. Ook bezoek ik bijeenkomsten en beurzen, om mijn kennis te vergroten.”

GPS

Een grote hobby van Beuwer is techniek. Zo heeft hij onder meer zelf een RTK GPS-systeem gebouwd. „Ik zie veel mogelijkheden in precisietechniek. De uien wilde ik bijvoorbeeld op GPS zaaien. Maar dat liet het budget niet toe. Daarom heb ik er zelf één gebouwd met behulp van een community waar ik lid van ben.”
Hij legt uit: „Via de community, die ook bestaat uit een softwareprogrammeur en ingenieurs, zijn er software en printplaten beschikbaar. Daarmee kun je zelf een systeem bouwen, waarmee je een trekker over een rechte lijn kunt sturen. Het werkt exact hetzelfde als een traditioneel GPS-systeem. Alleen hier moet je zelf voor aan het solderen, kabelbomen maken, noem maar op. Daarnaast heb je geen service, je moet jezelf wel kunnen redden. Maar op deze manier kan ik duizenden euro’s besparen en toch met precisielandbouw aan de slag.”
Beuwer kan ook ploegen op GPS. „Ik heb samen met iemand een printplaat geïnstalleerd, om de software voor Isobus op te laten draaien. Zelf heb ik een printplaat gemaakt om het hydrauliekventiel te kunnen besturen. Daarnaast heb ik een kantelsensor, hoeksensor en dus het hydrauliek ventiel opgebouwd om de ploeg te kunnen sturen.” Mogelijk wordt de veldspuit het volgende project. „Automatische sectieafsluiting met behulp van GPS zou een goede aanvulling zijn.”