BBB-landbouwgedeputeerde Von Martels: ‘CDA neemt grote risico’s door landbouwminister niet te claimen’

Op zich geen heel bijzondere constatering (op LinkedIn) maar in dit geval wel; de waarschuwing komt namelijk van Maurits von Martels. Hij was in het verleden wethouder en Tweede Kamerlid voor het CDA. Sinds enkele jaren is hij de Overijsselse landbouwgedeputeerde namens de BBB.

Volgens Von Martels was landbouw lange tijd ‘een vanzelfsprekend CDA-dossier': 'Niet omdat de partij er een monopolie op had, maar omdat zij historisch diep verbonden was met het platteland en de agrarische sector.’

Om daarna te verwijzen naar zijn eigen politieke ervaringen: ‘Juist daarom viel het mij al in 2017 op, toen ik zelf Kamerlid werd voor het CDA, dat de partij op geen enkele wijze de portefeuille nastreefde. Wat gebeurt er als een partij haar natuurlijke thema niet meer zichtbaar claimt?’

De jaren daarna gaven de Overijsselse Gedeputeerde een deel van het antwoord. ‘Veel boeren en plattelandskiezers voelden zich minder vanzelfsprekend vertegenwoordigd. Niet per se uit ideologische onenigheid maar omdat het eigenaarschap ontbrak. In die open ruimte kon BBB ontstaan en uitgroeien tot een serieuze politieke factor. Die ontwikkeling laat zien dat politieke loyaliteit niet statisch is; zij vraagt om voortdurende bevestiging en aanwezigheid.’

Keuze voor D66-landbouwminister snapt Von Martels

De keuze voor een D66-landbouwminister kan Von Martels nog wel begrijpen ‘vanuit een breder beleidsmatig perspectief’. Landbouw wordt volgens de Dalfsenaar steeds sterker verbonden met klimaat, natuur en ruimtelijke ordening en D66 heeft zich juist op deze thema’s stevig gepositioneerd. ‘De vraag is echter of deze benadering voldoende aansluiting vindt bij de dagelijkse praktijk van boeren en het leven op het platteland en welke rol het CDA daarin nog wil spelen.’

‘Juist met de ervaring van 2017 in het achterhoofd is het gerechtvaardigd om te stellen dat het CDA met deze opstelling nogal een risico neemt. Niet omdat verandering per definitie verkeerd is, maar omdat politieke ruimte die niet wordt ingenomen zelden leeg blijft', zo analyseert Von Martels, die overigens in zijn betoog maar een keer de naam van zijn BBB noemt.

‘Blijft het CDA toeschouwer bij een dossier dat ooit haar kern vormde of herijkt zij haar betrokkenheid op een manier die past bij deze tijd? De geschiedenis van de afgelopen jaren suggereert dat afwachten geen neutrale optie is.’