Opinie

Het waren een paar mooie ochtenden deze maand. Betoverende plaatjes van een opkomende zon boven de bevroren witte velden, berijpte takken en mistflarden die vanuit de sloten het land optrekken. Met zulk weer trek ik er graag vroeg op uit.

Kan je zingevend bezig zijn op 25 hectare, terwijl de multimiljardairs van onze wereld - in hun blinde gulzigheid om nog meer macht en rijkdom te vergaren - op gigantische schaal de boel vernielen? Tja, die vraag moet je jezelf niet te vaak stellen.

De stikstofbrieven van minister Wiersma van afgelopen vrijdag geven nog geen oplossingen voor de stikstofcrisis en PAS-melders. Maar de houding van de nationale overheid is wel honderdtachtig graden gedraaid.

Het nieuwe jaar is alweer een maand onderweg en tal van goede voornemens zijn inmiddels gesneuveld. Na het verbod op interne saldering vlak voor de kerstdagen volgde 22 januari jl. de uitspraak in de zaak die Greenpeace heeft aangespannen tegen de Staat.

Apathie. Dat is het woord dat bij mij blijft hangen na de uitspraak van de Raad van State en de meer publieke uitspraak in de zaak van Greenpeace afgelopen januari. Het is de reactie die ik zie bij mijn collega-boeren op deze uitspraken.

De denkrichting op het ministerie van LVVN om de stikstofcrisis te tackelen is KDW eruit en een emissiereductiedoel van 26 procent erin. Dat gaat niets oplossen.

Provincie Gelderland kondigde deze week aan om zones in te stellen rondom stikstofgevoelige natuur. De vraag is of die natuur allemaal wel zo stikstofgevoelig is.