Provincies

Met vier brieven en een veelvoud daarvan aan bijlagen, beslisnota’s en rapporten, toont het kabinet welke kant het de Nederlandse landbouw op wil sturen. Het plaatst duidelijke kaders voor zaken als stikstof, bodem en water.

De LNV-brieven over het stikstofbeleid en de toekomst van de landbouw zijn een voortzetting van het beleid sinds 2019. Perspectief is er nog steeds niet. Als dat al komt, zal dat na, maar vooral door de verkiezingen zijn.

De prijzen in Nederland rijzen de pan uit. De inflatie was in tijden niet zo hoog. Alles wordt duurder. Echt alles? Nou nee, voor de grondprijs ligt het wat genuanceerder. Er is zelfs reden om aan te nemen dat die prijs zal dalen.

Met pijn in het hart lees ik steeds weer Kamerbrieven en rechtspraak over stikstof. Het is eigenlijk nooit goed nieuws. De rode draad van Kamerbrieven lijkt te zijn dat er steeds minder kan en dat er steeds meer maatregelen nodig zijn.

Op De Marke in Hengelo (GD) ligt een ruim 20 jaar oude sleuvenvloer, die met een emissiefactor van 11,8 op de RAV-lijst staat. Toch slaagt het agro-innovatiecentrum erin om gemiddeld slechts 6 kilo ammoniak per koe per jaar uit te stoten.

Roel Hakvoort haalt opgelucht adem. Zo’n elf jaar lang streed hij in diverse rechtszaken voor zijn vleesvarkensbedrijf. Nu de Raad van State hem onlangs in het gelijk stelde, is het klaar.

De fosfaatmark verkeert in relatief rustig vaarwater. De dalende tendens van de afgelopen weken zorgt bij kopers en leasers voor een afwachtende houding.

Als boeren plaats moeten maken voor bijvoorbeeld woningbouw of wegenaanleg, dan is (vergoeding op basis van) onteigening geen onoverkomelijk probleem, maar als het om natuur ging/gaat, dan ligt de zaak kennelijk heel anders.